Persoonlijk: Een mens is complex…

‘Hoe gaat het me je?’ is een vraag die de afgelopen weken meerdere keren aan me gevraagd is. Logisch natuurlijk, gezien alles wat we meemaken. Maar ergens knaagt er dan iets, want als ik naar alle eerlijkheid antwoord dan zou ik best kunnen zeggen dat het prima met me gaat. Maar vaak durf ik dit antwoord niet te geven, want mijn broer is onlangs overleden en ik ben in behandeling om te herstellen van anorexia dus zo ‘prima’ kan het toch niet met me gaan? En wat doe je dan? Eerlijk antwoorden, hierbij een uitleg gevende waarom je vind dat het best prima gaat, als een soort verontschuldiging? Of moet je liegen en zeggen dat het totaal niet goed met je gaat, omdat je denkt dat een ander dat antwoord verwacht?

Antwoord geven op deze vraag heb ik dus best moeilijk gevonden in de afgelopen weken. Want als ik oprecht naar mijn gevoel kijk, dan gaat het een stuk beter met me dan een paar maanden geleden. Toen zat ik nog in het diepste dal van de anorexia, zonder emoties maar ook zonder energie om dingen de doen. Er waren momenten waarop ik het nut van het leven ook echt niet meer inzag. Die momenten heb ik nu niet meer, ik durf zelfs te zeggen dat ik weer zin krijg in de toekomst en in het leven. Voorzichtig durf ik weer aan toekomstplannen te denken en ik merk dat ik hier enthousiast van wordt. Ook heb ik meer energie, waardoor ik meer om me heen kan kijken en kan zien wat voor moois het leven ook te bieden heeft.

En dan bekruipt me langzaam een schuldgevoel. Hoe kan ik nu zin hebben in de toekomst, wanneer ik zojuist mijn broer heb verloren? Hoe kan ik nu zin hebben in een leven zonder hem?
Dit schuldgevoel heb ik heel vaak: schuldig voelen wanneer je een paar uur niet aan hem gedacht hebt, schuld wanneer je oprecht lacht om iemands grapje, schuld omdat je geen moeite hebt met slapen, schuld omdat je eet (en het nog lekker vind ook)…Want hoe kan een mens nu zoveel verschillende emoties op één dag ervaren? Hoe kan je verdriet en blijdschap zo dicht naast elkaar voelen? Ik merk dat ik het moeilijk vind om hiermee om te gaan en dit valt terug te brengen op mijn controledrang. Ik heb dit heel sterk en naarmate ik de eetstoornis meer aan het bevechten ben merk ik dat de controledrang sterker wordt. Ik wil precies weten waar ik aan toe ben, alles van te voren plannen, dingen beslissen (zelfs wanneer dit mij niet raakt, zoals wat mijn man eet ’s avonds…). Alles lekker overzichtelijk in hokjes plaatsen en plannen. Waarom? Omdat ik dan overzicht houd en ik het gevoel heb de touwtjes in handen te hebben. Maar diep van binnen weet ik dat dit een utopie is: het leven laat zich niet controleren. Er gebeuren nu eenmaal dingen en op veel van die dingen heb je geen invloed. Ook je gevoel laat zich niet controleren en kun je niet in overzichtelijke hokjes plaatsen. Nee, dit loopt allemaal dwars door elkaar heen en je kunt gelijktijdig zelfs meerdere gevoelens/emoties ervaren. Wat een eyeopener was dit in de afgelopen weken! Aan de ene kant verwonderd dit me ook, want wat zit een mens dan toch complex in elkaar! Eigenlijk is het best knap dat we dit allemaal kunnen ervaren, maar het maakt het op dit moment niet makkelijker. Ik probeer nu stapje voor stapje te accepteren dat je meerdere gevoelens en emoties naast elkaar mag hebben, dat dit oké is en niet raar. Dat ik me dus niet schuldig hoef te voelen om het feit dat ik niet hele dagen huilend rondloop, geen schuld om het feit dat ik gewoon slaap en eet en ook leuke dingen doe. Dat ik dit gewoon doe, betekent niet dat ik geen verdriet heb om het verlies en het maakt het gemis niet kleiner. Maar het zorgt er wel voor dat ik in leven blijf en het zorgt voor een besef dat ik nog niet klaar ben met dit leven: ik wil wel verder!

En zo heb ik weer hernieuwde motivatie gevonden om verder te gaan in mijn strijd tegen de anorexia. Hoe het daarmee gaat? Ook hier zet ik langzaam stapjes vooruit en ik ben daar erg tevreden mee. De afgelopen weken ging mijn gewicht wat harder naar boven (steeds +1,0 kilo per week) en hierdoor had ik wel paniek. Niet zo zeer om het aankomen, maar om het idee dat het wel heel hard ging en ik dus de controle hierover kwijt raak. Ook ben ik er nog steeds heilig van overtuigd dat ik nu wel heel veel eet en dat ik dit straks nooit zal kunnen blijven doen en dus weer terug moet schakelen en constant op moet gaan letten op wat ik in mijn mond stop. In de kliniek en in de buitenwereld wordt van alle kanten gezegd dat dit niet zo zal zijn, maar ik geloof er nog niet in.
Zoals ik al zei merk ik wel dat mijn controledrang sterk aanwezig is de afgelopen weken. Waar een ander last heeft van compensatiedrang of bewegingsdrang heb ik dus controledrang…Ik probeer dit ook te bevechten en werk hier stelselmatig aan in mijn behandeling, maar dit is nog wel erg moeilijk merk ik.
Al met al voelt het wel goed om hiermee aan de slag te gaan en ik voel me vaak een echte powerwoman wanneer ik tegen mijn eetstoornis of controledrang in ga en het lukt! Echt zo’n ‘I’m on top of the world’-gevoel kan ik dan hebben haha. Dit gevoel is me veel waard en daardoor durf ik ook steeds weer nieuwe stapjes te zetten. Dus ik zou zeggen: ‘You go girl, op naar de volgende stapjes’. Dit geldt natuurlijk voor iedereen die het moeilijk heeft in het leven, dus bij deze: ook jij kan het!

En om te laten zien dat niet alles slecht is, hier wat highlights van de afgelopen weken. Dit leek me wel een leuk idee en misschien ga ik dit nu wel vaker doen in deze persoonlijke blogs. Wat zie je? Bewust kiezen voor me-time met koffie, mezelf verwent met een Dior-geur die ik al hééééél lang wilde hebben, uitslapen in het weekend, naar de tentoonstelling van Givenchy in Den Haag, rijden in de luxe auto van mijn vader (heerlijk die cruise controle, verwarmde stoel en andere snufjes), gevarieerd ontbijten (lees: ik kon niet kiezen, dus dan maar een mengelmoesje) en mijn twee geliefde katten naast elkaar (unicum want ze hebben niet zoveel liefde voor elkaar).

Liefs,
Corinne.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s