Vragen over mijn eetstoornis beantwoord I

Een aantal jaren geleden riep ik nog ‘Niet eten? Dat zou ik nooit kunnen, ik houd veel te veel van eten’. Oh boy, was I wrong…Zo zie je maar weer dat je nooit nooit moet zeggen. Nu ik een eetstoornis heb en daarvan probeer te herstellen, merk ik pas hoeveel onbegrip er eigenlijk is voor deze ziekte. Veel mensen snappen niet hoe een eetstoornis werkt en denken dat het een kwestie is van ‘gewoon meer of minder eten’. Maar dat is het niet, het is een psychische ziekte. En daarom beantwoord ik vandaag wat vragen die ik veel krijg vanuit mijn omgeving over mijn eetstoornis.

1. Waarom heb je het over ‘mijn’ eetstoornis?
Ik zeg expres ‘mijn’ eetstoornis, want zoals geen twee mensen hetzelfde zijn is ook een eetstoornis bij iedereen anders. Natuurlijk wordt je ingedeeld wanneer je de diagnose ‘eetstoornis’ krijgt, maar de manier waarop je met eten omgaat kan ook binnen die categorie per persoon verschillen. De hoofdgroepen van diagnoses die je veel hoort zijn: anorexia nervosa, boulimia nervosa, binge eating disorder, nao (niet anders omschreven). Daarnaast bestaat de laatste jaren ook de term orthorexia nervosa, maar deze wordt nog niet altijd officieel erkent. Wat al deze eetstoornissen met elkaar gemeen hebben, is dat er een ongezonde relatie met eten tot stand is gekomen.

2. Welke eetstoornis heb jij?
Ik heb de diagnose anorexia nervosa.

3. Hoe heb je een eetstoornis gekregen?
Dit is een heel complex geheel geweest en is in de loop der jaren ontwikkeld. Achteraf gezien kan ik zeggen dat ik sinds mijn puberteit altijd een ongezonde relatie met eten heb gehad. In het begin at ik te veel wat resulteerde in overgewicht. Toen ik dit besloot aan te pakken ging ik op mijn eten letten en diëten. Langzamerhand ontstond er een haat-liefdeverhouding met eten, waarbij ik strenge regels voor mezelf maakte. Ik had het idee hierdoor controle te hebben over mijn leven. Maar helaas kon ik niet alles wat er in mijn leven gebeurde controleren, maar dit probeerde ik wel te doen. Moeilijke situaties zoals mijn broer en zijn depressie, kanker bij mijn man, de drang om mezelf te bewijzen en mijn perfectionisme leidden ertoe dat ik steeds meer controle zocht. En ik begon te merken dat ik mijn gevoel en emotie verdoofde wanneer ik weinig at. Op die manier kwam ik in een neerwaartse spiraal terecht, waarbij ik steeds minder en minder ging eten om meer controle te hebben en minder te voelen.

4. Braak of laxeer je ook?
Nee, dit heb ik ook nooit gedaan. Ik at gewoonweg heel weinig, onder het mom ‘wat er niet in komt, hoeft er ook niet uit’.

5. Welke symptomen had/heb jij dan allemaal?
Er zijn veel symptomen van het hebben van een eetstoornis, maar enkele symptomen die ik had/heb zijn:
– heel weinig eten (goh, verrassing…).
– ondergewicht.
– altijd koud hebben.
– haaruitval en broze nagels.
– snel moe.
– slechte concentratie.
– constant aan (niet) eten denken.
– alle maaltijden plannen.
– altijd zelf boodschappen willen doen & zelf koken.
– vertraagde hartslag.
– kalknagels (bij mijn tenen).

6. Hoe ziet je behandeling eruit?
Ik volg de vierdaagse behandeling bij Emergis in Goes. Dit betekent dat ik vier dagen in de week daar ben voor therapieen en gesprekken. Deze behandeling is in groepsvorm maar je hebt ook individuele gesprekken. Sommige therapieen zijn gericht op diverse onderwerpen en onderliggende thema’s, andere therapieen gaan meer in op voeding en een gezond eetpatroon. Ook worden we 1 keer per week gewogen. s Avonds ga ik naar huis en ik slaap dus gewoon thuis en ik ben ook het hele weekend thuis.

7. Maar wel of niet eten is toch gewoon een keuze, waarom heb je daar een behandeling voor nodig?
Haha, was het maar zo makkelijk. Een eetstoornis heeft vaak te maken met onderliggende emotionele problemen, het niet willen voelen van emoties en het houden van controle. Dat dit schijncontrole is, dat zie je op dat moment niet in. Het loslaten van je eetstoornis en het dus ‘gewoon weer gaan eten’, veroorzaakt dus vaak heel veel angst. Het is ook heftig omdat je emoties weer naar boven komen. Je zou hiervan kunnen schrikken en weer terug in je eetstoornis kunnen duiken. Daarom is het fijn om een behandeling te volgen, aangezien je dan niet alleen bent en je aan de slag kunt met je emoties en onderliggende problemen. Op die manier kun je andere manieren vinden om met die emoties om te gaan in plaats van het te zoeken in (niet) eten.

8. Je ziet er al een stuk beter uit, wanneer kan je weer gaan werken?
Ehm, voorlopig nog niet. De eetstoornis is ook niet ineens weg bij een gezond gewicht (wat ik nog niet eens heb). Gewicht zegt dus vaak niets over hoe ernstig de eetstoornis is…

9. Hoeveel weeg je dan nu? En wat was je laagste gewicht?
Deze vraag krijg ik heel vaak. Mensen schijnen het toch intens interessant te vinden of willen het cijfertje weten om te kunnen beoordelen of het wel ernstig is/was. Nou ik kan je zeggen: het was ernstig. Een paar kilo minder en ik had in het ziekenhuis gelegen met de vraag of ik het had gered. Ernstig genoeg dus. Ondertussen is er 9 kilo bij. Ik zou nog ongeveer 8 kilo aan moeten komen om mijn gezonde gewicht te behalen.

Nu ik deze negen vragen beantwoord heb, zie ik in dsat er nog veel meer vragen zijn die ik vaak krijg. Maar om alles in één blogpost te schrijven, is wel veel. Dus ik heb besloten dit om te dopen tot deel 1. Volgende week zal ik nog meer vragen rondom mijn eetstoornis beantwoorden in deel 2.

Liefs,
Corinne.

Advertenties

One thought on “Vragen over mijn eetstoornis beantwoord I

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s