Essence lente-zomercollectie nieuwe producten

Laatst kwam ik bij de Kruidvat en toen zag ik dat er heel wat nieuwe producten in het Essence schap liggen. Essence heeft de collectie weer vernieuwd voor de lente en zomer en dat doen ze groots: maar liefst 169 nieuwe producten hebben ze toegevoegd aan hun assortiment. Maar wat is er dan allemaal bij gekomen? Nou, ga er maar eens goed voor zitten want vandaag laat ik je deze items zien.

Lees verder

Advertenties

De Liebster award

Laatst kreeg ik een hele lieve reactie door Mentje, die via haar blog mij genomineerd heeft voor een Liebster award. Dit is een award voor bloggers en door bloggers. Het doel is om nieuwe blogs te ontdekken en promoten, maar het is ook een uiting van waardering naar medebloggers toe.

Iedere blogger kan dus medebloggers nomineren voor een Liebster award. Je doet dit door het diegene te laten weten en ook is het de bedoeling om dan 11 vragen achter te laten die degene die je hebt genomineerd moeten beantwoorden. Ik vind het zeker een leuk initiatief en lief van Mentje dat ze me genomineerd heeft. Mijn nominatie houdt dus ook in dat Mentje 11 vragen voor mij opgesteld heeft, dus die ga ik bij deze beantwoorden 🙂

tag-liebster-award-get-lucky
Lees verder

Even radiostilte

Zo, het is gewoon tien dagen rustig geweest op mijn blog! Dat is geloof ik nog nooit gebeurd in al die tijd dat ik een blog heb. Zelfs wanneer ik op vakantie was, had ik van te voren doorgeschreven en kwamen er artikelen online.

Vind ik het bloggen dan niet meer leuk? Ja, zeker wel. Maar ik had gewoon even te weinig tijd en te veel te doen. Dat had alles te maken met een verhuizing en voor degene die ook wel eens zijn verhuisd, die weten dat daar vaak meer bij komt kijken dan je eerst dacht.
Het inpakken begon enkele weken geleden al. Alles in dozen doen, het is niet altijd makkelijk. Een uitgelezen kans om op te ruimen, maar uiteindelijk hebben we helemaal niet zo veel weg gedaan. Maar heel je hebben en houden in dozen stoppen is toch best een klus. En daarnaast vond ik het soms ook best emotioneel. Er kwamen zo nu en dan toch dingen naar voren waarvan je een beetje vergeten was dat je ze had en die raken soms een gevoelige snaar. Daarnaast kwamen er herinneringen in het huis zelf naar voren: je verlaat toch je veilige haven, ons plekje voor acht jaar. Een huis waar we veel zelf aan geklust hebben om het naar onze wens te maken. Een huis waar anderen ons hebben geholpen dit op te bouwen, soms zelfs mensen die er nu niet meer zijn.
Maar ook herinneringen van etentjes, filmavondjes, barbecues, kerstdagen en al dat soort mooie dingen. Het was het huis waarin we woonden toen we gingen trouwen, waar we onze katten kregen, maar ook waar ik heb gehoord dat mijn broer er niet meer was en waar ik me opsloot ten tijde van mijn eetstoornis.
We hebben in de afgelopen acht jaar veel meegemaakt, mooie en minder mooie dingen. Maar in al die tijd hebben we altijd fijn gewoond in het huis. Het huis was altijd thuis, een plek waar we ons veilig voelden en een echte haven.

Soms, terwijl we aan het inpakken waren, vroeg ik me dan ook wel eens af waarom we willen verhuizen. Waarom willen we hier weg? Het is toch een fijne plek? Maar op den duur komt er aan alles een einde en zo ook aan deze woonplek voor ons. Eigenlijk wisten we het al toen we er gingen wonen: dit huis is niet ons eindstation. En de laatste twee jaar werd dit steeds duidelijker. Vooral Chrisjan was op een gegeven moment een beetje klaar met zijn kleine schuur en kleine tuin: hij kon zijn gereedschap niet meer fatsoenlijk kwijt (tsja, als je steeds dingen bijkoopt…). En stiekem vond ik de keuken en woonkamer toch wel iets te klein. Dus we hebben de knoop doorgehakt en zijn op zoek gegaan naar een andere woning.
Gelukkig was ons oude huis snel verkocht en leverde dit geen problemen op. Het nieuwe huis aankopen blijkt helaas iets moeilijker en helaas moeten we nog steeds wachten. We weten dus nog niet zeker of die woning ook echt onze woning wordt, maar tot die tijd blijven we gewoon hoop houden.
Wellicht dat de komende tijd de artikelen dus niet helemaal volgens schema online komen. Ik moet even kijken hoe het loopt en heb niet zo heel veel vooruit gewerkt als dat ik had gewild. Maar hopelijk bekijken jullie toch eens in de tijd mijn blog nog, of meld je aan want dan krijg je een melding in je inbox bij een nieuw bericht.
En mocht je nu nieuwsgierig zijn naar hoe mijn huis eruit zag, binnen en buiten, dan kun je hier nog de foto’s bekijken 🙂 Al kan ik je vertellen dat het zonder meubels direct een ander gezicht was.

Liefs,
Corinne.

Moederdag

‘Oh nee’,  denk ik, terwijl ik mijn agenda open sla en zie dat het bijna Moederdag is. Hier had ik even geen rekening mee gehouden. Balend bedenk ik me dat ik dus weer een hele dag bezig ben met visite houden en ook nog van te voren moet bedenken wat voor cadeau ik moet geven. En daar heb ik dus eigenlijk helemaal geen zin in.
Omdat ik zelf nog geen moeder ben, vind ik deze dag eigenlijk niet zo boeiend. Terwijl dit niet altijd zo geweest is. Vroeger vond ik Moederdag juist leuk. Op school had je dan al iets in elkaar gezet en vol trots stond je dan ’s ochtends aan het bed met dat zelfgemaakte cadeau. Vaak was het natuurlijk een of ander prul, maar de blijheid die je moeder liet zien bij het krijgen van dat cadeau maakte dat je je echt gewaardeerd voelde. Daarnaast maakten wij steevast een lekker ontbijtje, waar je zelf natuurlijk ook van mee at (geen straf 🙂 ). Dubbel trots dus eigenlijk, vanwege dat zelfgemaakte cadeautje en het zelfgemaakte ontbijtje.
Meestal gingen we na het ontbijt op visite bij mijn oma’s. Dat was vaak gezellig omdat mijn tantes en ooms er ook waren met mijn neven. Lekker spelen met z’n allen, bij mooi weer in de tuin. En tussen het spelen door was er natuurlijk ook nog een taartje of een bakje chips. Mij maakte het dus echt niet uit dat die visites vaak de hele dag in beslag namen, ik vond het alleen maar leuk.

Ergens gaandeweg is dat gezellige, leuke van Moederdag dus een beetje verloren. Je wordt ouder, je maakt geen prulletje meer op de basisschool en woont uiteindelijk ook niet meer thuis. Je bouwt een eigen leven op, een leven waarbij de afstand tot je moeder wat groter wordt. Tenminste, groter…Misschien niet per se groter, maar de band met je moeder wordt wel anders. Als kind ben je natuurlijk nog heel erg afhankelijk van je ouders. Vervolgens ga je in de puberteit echt op zoek naar je eigen persoon en zoek je meer zelfstandigheid op. En laat ik nu net een behoorlijk dwarse puber geweest zijn. Mijn moeder heeft het dan ook niet makkelijk gehad met mij in de puberteit. Bij haar durfde ik het meeste te zeggen en dus hebben we meer dan eens ruzie gehad. Achteraf heb ik wel eens zonde van mijn moeder gemaakt, want hoe vervelend ik ook deed, ze liet me niet vallen. Dat verdient zeker respect.
Uiteindelijk ging ik samenwonen toen ik 18 was. En ook daardoor veranderd de band met je moeder weer. Er komt meer afstand, je moet meer op eigen benen staan. Door die afstand kwam er ook meer rust tussen mijn moeder en mij. De ruzies verdwenen en dat is gelukkig nog steeds zo. Ondertussen woon ik al 10 jaar niet meer thuis, maar contact heb ik altijd met mijn moeder. Even een berichtje, een belletje of langs gaan. Ik kan altijd bij haar terecht. Voor raad en advies of gewoon als ik even wil kletsen. Naast moeder is ze dus ook een beetje vriendin geworden.

En terwijl ik me dit bovenstaande realiseer, besef ik me eigenlijk hoe dankbaar ik moet zijn voor het feit dat ik een moeder heb. Een moeder die mij liefde geeft, altijd haar best voor me heeft gedaan en onvoorwaardelijk van me houdt. Ik bedenk me dat niet iedereen dit gegund is en dat vind ik oprecht erg voor die mensen. En dus gaan we morgen op moederdagvisite, met een cadeau. Niet omdat het moet, maar omdat ik het kan.

Liefs,
Corinne.

Mijn avondroutine

Een tijd geleden maakte ik al eens een artikel over mijn ochtendroutines (werkdag en weekenddag). Het hebben van routines is fijn en ieder mens heeft ze, ook wanneer je zo flexibel bent als maar kan wezen. Routines zijn eigenlijk gewoontes, dingen die je altijd op een bepaalde manier doet. Vaak doe je dit zonder na te denken en dat is wat een routine zo fijn maakt. Het zou namelijk behoorlijk vermoeiend zijn wanneer je iedere dag moet nadenken over de volgorde waarop je je klaarmaakt voor de dag. Naast een routine voor het opstaan, kan het zijn dat je ook bepaalde routines hebt ’s avonds. de laatste tijd heb ik gemerkt dat ik een redelijk vaste avondroutine heb. We zitten in een drukke periode momenteel en daarom is het fijn om ’s avonds ongeveer dezelfde routine aan te houden. Dit zorgt voor rust en hierdoor ga ik ook een stuk fijner naar bed. Hoe mijn avondroutine eruit ziet? Kijk maar mee.

Lees verder