‘Practice what you preach’ is zo’n gezegde wat meteen bij me naar voren komt wanneer ik deze blog aan het schrijven ben. Herken je dat? Dat je anderen zo goed advies kunt geven over bepaalde dingen, zoals het nemen van rust, het even rustiger aan doen en het goed voor jezelf zorgen. Het klinkt namelijk vaak heel logisch om een ander te adviseren niet te veel hooi op de vork te nemen of lekker te genieten van een vakantie zonder al te veel te moeten. Maar als het op jezelf aankomt dan vergeet je deze adviezen vaak te geven. Tenminste, ik wel en ik ben vast niet de enige…

Zoals je in deze blog al hebt kunnen lezen zijn we druk bezig geweest met het kopen van een andere woning. En ik kan jullie zeggen dat het ein-de-lijk zo ver is! EIN-DE-LIJK! Al met al zijn we zeven maanden bezig geweest met het onderhandelen en afwachten of we de woning wel konden kopen. Het is een beetje lastig en technisch verhaal waar ik jullie niet mee ga vervelen, maar kort gezegd: we hebben de oude woning van mijn oma gekocht, maar zij huurde deze woning nog steeds. We hebben dus met de woningstichting moeten onderhandelen en zij hadden ook nog contracten lopen met de gemeente waardoor we ook hiervan afhankelijk waren. Al met al hebben we dus een hele lange adem moeten hebben en bijna twee maanden bij mijn ouders moeten wonen, maar nu is het zo ver.

En nu kan het echte werk beginnen: allereerst verhuizen en vervolgens ook nog een heleboel klussen. De woning en tuin zijn groot en moeten flink opgeknapt worden. We gaan veel ervan zelf doen (gelukkig heb ik een handige man). Daarnaast willen we nog wel even op vakantie deze zomer, omdat we na alle spanning en stress wel even wat rust verdienen. Met de caravan op pad waarschijnlijk nog even.
Nu de verhuizing en vakantie de komende weken dus nog op de planning staat, begon ik te piekeren over mijn blog. Want hoe moet dat dan? Ik heb nog niet genoeg vooruit gewerkt om een paar weken niets te kunnen doen. Tenminste, dan komt er niets online. Stressend liep ik al rond, want ik moest nog foto’s maken, bewerken en blogs schrijven naast het verhuizen en het inpakken van de caravan. En door de verhuizing heb ik ook niet meteen internet, dus hoe moet ik dat dan doen? Als een hyperventilerende kip zonder kop begon ik te piekeren en daar word ik als mens niet echt leuker op. Herkenbaar voor iemand? Snap je nu de introductie van deze blog? Want wat zou jij tegen een ander zeggen in deze situatie? Waarschijnlijk iets in de trant van ‘Die blog is voor de lol, dus schuif die nu even opzij. Je moet niet bloggen, je doet het omdat je het leuk vindt. Zorg nu dus eerst maar even voor het verhuizen en ga dan nog even lekker op vakantie. Die blog is er ook nog als je terugkomt’.

Hmm, daar zit wat in. Ik wil altijd alles graag goed doen en ben ook wel gehecht aan een routine. Dus als er twee artikelen in de week online komen, dan wil ik dit graag zo houden (ook als ik aan het verhuizen/op vakantie ben). En als mijn blog mijn werk zou zijn, dan is dat ook zo. Maar mijn blog is mijn hobby, iets wat leuk vind om te doen. Het is dus geen halszaak als er even niets online komt. En dus heb ik besloten dat Sweetlooks gewoon echt even vakantie houdt op haar blog. Met andere woorden: het zal even een beetje rustig zijn rondom mijn blog. Maar hopelijk geeft dat me weer even de ruimte om na de vakantie weer leuke artikelen voor jullie te schrijven šŸ™‚ Dus voor nu: fijne zomer en hopelijk tot straks!

Liefs,
Corinne.

Advertenties